apple's profileapzplePhotosBlogLists Tools Help

Blog


    24 March

    ซักวันมันจะมีค่า...มากกว่าตัวหนังสือ

     
     

     

      

    'ตัวเอง'

    มันนานแค่ไหนแล้วนะกับวันเวลาที่ห่างกัน

    มันบ่อยแค่ไหนที่การเฝ้ามองดาวคนเดียวกับน้ำตาของความเหงา

    ในค่ำคืนที่โลกทั้งโลกแสนวุ่นวายในเมืองที่ไม่เคยหลับใหล

    จะมีแค่คนเหงาๆสองคนมองหมู่ดาวจากคนละที่ถามหาวันเวลาที่ผ่านมา และเฝ้ารอให้ซักวันดาวจะนำทางให้กลับมาได้เจอกันอีกครั้ง

    ถ้าการได้พบกันเป็นเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นกับคนสองคน

    การไม่ได้เจอกันคงเป็นเพียงข้อพิสูจน์ให้ได้คิดถึงกัน

    เพียงแต่ว่าการคิดถึงใครซักคนอย่างไร้จุดหมายมันทำให้น้ำตาไหลได้ไม่ยากเลย

     เคยมีคนถามว่า...แพ้ระยะทางหรือเปล่า

    ระยะทางไม่ใช่ประเด็นหลักหรอกจริงๆแล้ว แต่ความห่างไกลมันทำให้ 'เส้นใยบางๆระหว่างกัน' มันถูกดึงให้ยืดออกไปมากขึ้น มากขึ้น

    จนกระทั่งบางคนปล่อยให้เส้นใยที่เหมือนผูกเราไว้ด้วยกันขาดผึงไปต่อหน้า

    แล้วสำหรับ 'เรา' ล่ะ มันเป็นเหมือนเส้นด้ายบางๆที่ถูกดึงออกไปไกลมากขึ้น ห่างขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่ใช่

    วันหนึ่งมันจะขาดไม่มีชิ้นดี หรือมันจะถูกผูกให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

    ................  

    ...เค้าเอง..

     
    23 March

    เผื่อว่าใครจะผ่านมาเจอ

     

     

    คืนนี้ไม่รู้ว่าพระจันทร์จะยังสวยเหมือนเมื่อวันวานหรือป่าว

     ไม่รู้ว่าอากาศภายนอกจะร้อนหรือหนาว

    ทุกบรรยากาศมันคงไม่สำคัญอะไรเพียงแค่มีเราอยู่ด้วยกัน...

    ..หากเพียงแค่มีเธออยู่จริง..

     

    ถ้าการดูดาวบนฟ้าคนเดียวเงียบๆ หรือมองหาพระจันทร์ทุกคืน เป็นอาการของคน 'เหงา'ก็คงใช่ที่วันนี้ฉันคือคนนั้นที่เฝ้ามองหาดาวเหงาๆจากฟ้ากว้างในเมืองใหญ่

    คงไม่แปลกอะไรถ้าคนธรรมดาคนหนึ่งจะยอมรับความรู้สึกจริงๆของตัวเอง หรือเพียงแค่ยอมรับในน้ำตาจากความเหงาของค่ำคืน

    แค่ยอมรับที่จะคุยกับตัวเองให้ซึ้งว่ารู้สึกอย่างไร และ ทำอะไร แค่รับรู้และฟังหัวใจตัวเอง

     

    ทุกครั้งที่ตั้งใจฟังตัวเอง คำถามแรก คือ..รู้สึกยังไง และมักจะจบลงที่

    'ทำไม'

    แม้ดาวบนฟ้าเป็นแค่เพียงจุดเล็กๆบนฟ้าไกลที่ใครๆต่างเฝ้ามอง เพียงเพื่อหวังว่าจะหาคำตอบใดๆจากดวงดาว หรือฝากคำถามไปกับหมู่ดาว

    หากเพียงแค่เธอผ่านมาเจอ หากเพียงแค่เธอมองดาวดวงเดียวกัน

    บางทีคำถามและคำตอบที่อยู่บนนั้นอาจจะทำให้เธอเข้าใจ อาจทำให้เธอใส่ใจ

    ...แค่เพียงผ่านมา...

    แค่มีเธออยู่จริงๆ

     

     

    04 February

    Hello Valentine

    season of love.....
     
     
    สวัสดีเดือนแห่งความรัก....
     
    เป็นความรู้สีกดีๆนะ ที่อาทิตย์นี้ได้ข่าวว่าต้องได้เตรียมตัวสวยอีก 2 ครั้งเดือนหน้า คือ อาทิตย์ที่ 4 เพื่อนจากมหา'ลัย ธันว์ กะพี่ฝัน เป็นคู่ที่น่ารักๆ เลยล่ะ  เพราะตั้งแต่ช่วงเรียนเค้าก็ดูรู้แล้วว่ามีอนาคตกันแน่นอน.....
    อีกคู่อันนี้ถ้าว่าจะเร็วก็เร็วอ่ะนะ แต่ก็ 'เจอกันแล้ว' ก็จะกี่วันกี่ปี ถ้ามันใช่ก็ใช่อ่ะ.... โยกะพี่โอ๋ จิงๆ ออกจะเป็นห่วงนิดหนึ่งเพราะคู่นี้รักกันไม่ทันข้ามปี  ก็แต่งแล้ว  แต่ก็นะมันเป็นเรื่องตัดสินใจของคนสองคนไง  เร็ว/ช้า มันก็ไม่ใช่ประเด็นหรอก...
     
    ช่วงนี้เรียกว่า เดินสายไปงานแต่งงานได้เหมือนกัน... เริ่มตั้งแต่เมื่อเดือนที่แล้วงานพี่เอ (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่ทำตัวสวยส่วนตัวไป 2 รอบ ที่สระบุรี (บ้านเจ้าสาว)กะที่หัวหิน (บ้านเจ้าบ่าว)
     
    ใครว่าเราแต่งตัวเว่อร์เวอร์ เราไม่สน เราสวยส่วนตัวกันไป  ตอนงานที่สระบุรี ครอบครัวเจ้าบ่าวแต่งตัวกันจนแขกในงานไม่กล้าเดินเข้างานอ่ะ กัวมาผิด!!!!  ก็เค้าจัดกันที่สนามกีฬาของอำเภอ ในจ.สระบุรี... ด้วยความสวยเป็นกิจการภายในครัวเรือนของเรา  เราจึงลากชุดราตรีกันเลยทีเดียวในขณะที่ชาวบ้านเค้ามาเสื้อ-กางเกงยีนกัน  เราไม่สนครับพี่น้องอย่างที่บอกมันเป็นความสวยในครอบครัวเรา....
     
    แต่พอมางานที่หัวหิน แต่ละคนออกจะเนือยๆกับการแต่งตัว เหมือนจะหมดมุขสวยแล้ว  เลยไม่โดดเด่นเท่าไหร่  ยังไงซะเราก็ยัง "สวยส่วนตัว" กันอยู่ดี!!!
     
    เอาเป็นว่ามาคอยดูกันต่อไปว่าอีก เดือนข้างหน้าเราจะสวยส่วนตัว  หรือจะถอยชุดใหม่ยังไงดี...ขอเวลาคิดมุขกันหน่อย
     
    ----------------------
     
     ก็ว่ากันต่อ...  ไอ้ความที่ไปงานแต่งงานชาวบ้านเค้า และพี่ๆน้องๆเค้าก็แต่งกันหมดแล้ว....
     
    ความกดดันต่อมาจึงมาเป็น "คุณกู" เนี่ยแหละ ครับท่าน พี่ป้าน้าอาถามกันจังเมื่อไหร่ละ เมิง
     
    ....  โอ้แม่เจ้า  ไอ้แต่งงานเนี่ยมันไม่ยากหรอก จัดพรุ่งนี้เลยยังได้(เก่งไม๊ล่ะ) ไอ้ที่ยากน่ะก็คนจะมาแต่งด้วยนี่แหละ ....
     
    ยังงี้ละกัน ... ขอเวลาตั้งตัวกันหน่อย  แล้วจะเป็น คนไหน  หรือ "คนนี้" รึป่าว อีก 3 ปีเจอกัน 
     
    -----------------------
     
              WiLL U maRRy ME, Sweety?
    04 November

    i got it.... hope to try my best

    งานใหม่...  ทุกอย่างค่อนข้างใหม่ แม้จะเป็นตำแหน่งเกือบจะเหมือนเดิม ในวงการเดิม (เหมือนจะไปไหนไม่รอด)
    แต่!!! ครั้งนี้เราเชื่อว่า มันจะดีกว่าเดิม เราเชื่อมากๆว่ามันเป็นโอกาสครั้งใหม่ที่จะพิสูจน์ว่า "ดีขึ้น"
    เราหวังว่า 9 เดือนที่หายไปอยู่แดนไกล เวลาที่ไปติดเกาะมาจะช่วยให้วันต่อจากนี้ไปมีอะไรพิเศษขึ้นมา
    แค่เป็นอีกครั้งที่จะเริ่มก้าวไปบนทางของตัวเองจริงๆ  มีโลกส่วนตัว มีทางของตัว
     
    On the way of mine, in the time of begining,
    I'll try my best I hope to get my wish. 
    And I also believe this's my correct way.
     
    20 October

    แล้วกูกลับมา...ทำไมล่ะเนี่ย.... Y i gotta live here.

    Eventually,My long holiday were finished. 
    ในที่สุดมันก็จบแล้ว..
    Even, I've not done lots of thing in Melbounrne and I missed lot of funs in my year.
    แม้ว่า กูหนอกูจะยังไม่ได้ทำอะไรอีกเพียบ ในเมืองนั่น และก็พลาดอะไรหนุกๆหลายอย่างเมื่อปีที่ผ่านมา
    In the end, I gotta accept "this's my life" and "It's just a holiday"
    ที่สุดแล้ว ก็คงต้องยอมรับไปล่ะนะ "นี่ชีวิตกูไง"และ "มันก็แค่วันหยุด"
    however, I'm here, in Thailand in my hometown and i'm trying to get my way again.
    ยังไงซะ ก็อยู่นี่แล้วไง เมืองไทยของเรา ค้นหาหนทางของตัวเองต่อไป
    So what next I'm gonna do, what's the plan??? ....  I don't wanna say "NOTHING" but it's nothing.!!!!
    แล้วไงล่ะ ....  จะทำไรต่อ จะอยู่ที่ไหน ทำอะไรซักอย่าง...  ไม่อยากบอกเลยว่า "ไม่รู้" แต่มันไมรู้จริงๆ
    I spent quite long times to think about  these hell.  I've started by hunting a new job.But it's still blank.
    เสียเวลาฉิหายกับการคิดเรื่องเปรตๆพวกนี้ เริ่มหางานก็แล้ว แต่มันก็ยังว่างเปล่า
    Either I should keep going or I should give up and let my suck life going on that hell way.
    ยังไงดีล่ะ  จะไปต่อหรือจะหยุด ให้ชีวิตมันไหลไปตามแต่ที่มันจะเป็น
    I'm so sick with these thing: Job hunting, answering f@cking questions, nonsense life and living with self -doubt
    ตอนนี้ออกอาการเซ็งสุด กับ ไอ้เรื่องหางาน ตอบคำถามเปรตๆประเภททำอะไรอยู่ หรือไปทำอะไรมาที่เมลเบิร์น (อยากรู้กันจริงนะเรื่องชาวบ้านเนี่ย)
    เซ็งจริ๊งกับทำชีวิตไร้สาระไปวันๆ ด้วยอาการไม่เข้าใจตัวเอง วนไปวนมากับความคิดเดิมเดิม
     
    Gu gU gu แล้วทำไมต้องทำสองภาษาก็ไม่รู้..... คงจะดัดจริตนั่นเอง  
     
    Hope to get some good news, Hope to see my best way asap.
     
    28 July

    the Nanny...

    Hey It's not too hard to be the good Babysister. i'm doing , i'm babysisting 2 boys. One is my nephew : Atticus and another is my friend's son. How's different ? Atticus is turning to 9 months and he's 8 Kg. He crawls so fast and just has started making noise such as Da-da Ka-ka Daa-dy . and another boy is nearly 2 years old. He walk and run so fast he's 14 Kg. and now he 's started talking. that's so funny. it's more fun when u have to hold him. U know , Have u ever hold 15 kg. stuff? but this is not, this is the hi-energy boys he can move and run away all the time. so how i'll do that , um 'That's the point.' Let me try to be the Super Nanny for a few months. ........................ my time in Aus. is nearly finished. May be i ganna go to c u soon , my friend. miss u all apple
    21 March

    kid tung va

    i' m bored to use English laew a....
    miss u   miss u
    miss u   miss u
    miss u   miss u
    miss u   miss u
    miss u   miss u
    miss u   miss u
     
     
    heyyyyyyyyy
     
    wanna back home... 
     
     
    23 February

    wanna c me?

    Hi all,
     
     i'm ok now. i gotta learn english every Saturday and gotta look after my nephew everyday. So no more available time to chit chat with someone.
    If u wanna see me please leave me a message in here or send me email. But please do not send mor junk mail to me i''m bored.
     
    C me and my nephew in Photo box na ja
     
    love u all, miss u all.
     
    apzple
    06 December

    Chepter 2:

    Hey all,
     
    how's everything.
     
    miss u all.
     
    Have a nice day.
     
    me: apzple
    23 November

    chapter 1 in Melbourne.

    Hi all,
    Your apzple is fine.
    I have many thing to do every day, have to help my mom to cook, clean the house, and help my sister to look after my nephew. He is so beautiful, he has brown hair, big nose like farang but his eyes look like thai boy.
    Yesterday Mom and I went to the Queen Victoria market (2nd time till arrived here) and we went to Cook' Cotage in city.
    The weather changes everyday, someday is cold but today is a bit hot that 's comfortable for me.
    How's everything my all friend, do u think of me?
    Miss u all,
    your apple.
    09 November

    วันแห่งจินตนาการ...

    วันแห่งจินตนาการ...

    อีก3 วันเราไปเมลเบิร์นค่ะ (เสาร์นี้ล่ะเช้าๆ)

    ไปพร้อมความรู้สึกกล้าๆกลัวๆ

    และความคาดหวัง พร้อมตังค์น้อยนิด..

     

    ไปถึงที่นู่นอย่างแรกที่น่าตื่นเต้นที่สุด คือ เจ้าหลานชายคนใหม่ของบ้าน ... เจ้าลูกครึ่งตัวจ้อยที่คาดว่าจะแสบซ่าไม่ต่างจากพี่ๆ ตั้งชื่อไว้แล้ว  Artigus Kinley ขาดก็ชื่อไทย ที่รอคุณพ่อตั้งให้... ตามตำราแล้ว ลูกพ่อทุกคนพ่อตั้งชื่อให้ทั้งนั้น...  แล้วค่อยเอาไปให้พระดูว่าชื่อเหมาะหรือเปล่า...

    เรื่องตื่นเต้นรองๆลงมาคือ แล้วตูจะเป็นที่พึ่งพิงอะไรให้เค้าได้ไม๊เนี่ย... หน้าที่หลักคือดูแลพี่ฝน หมี่มี๊ เจ้าตัวเล็ก แล้วก็ตัวเอง!!

    ยังไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษที่สั่งสมมาจะพาตัวรอดไม๊พอเอาเข้าจริง... สงกะสัยว่าต้องพึ่งพาเพื่อนของเพื่อนที่อยู่ที่นู่นอีกป่าวหว่า...

    เสียชื่อหม๊ดดดดด อุตส่าห์เรียน...

     

    บางอย่างที่ตัดสินใจแล้ว

    มันกำลังแสดงให้เห็นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

    และกำลังจะมีผลต่อความรู้สึกลึกๆในใจ

     

    บางเรื่องที่คลุมเคลืออยู่

    กำลังถูกทำให้ถูกต้อง และชัดเจน

     

    บางคนที่เคยเหินห่าง

    กำลังกลับมา...

    แต่คุณอยู่ในตำแหน่งที่ต่างไปจากเดิม

     

    การเดินทางกลายเป็นจุดเริ่มของบางเรื่อง

    และสำหรับบางเรื่อง...

    มันเป็นจุดสิ้นสุดจริงๆซักที

     

    บางทีนะ... ไกลบ้านครั้งนี้

    อาจทำให้เติบโตขึ้น

    และกลับมาพร้อมกับความคิดดีๆ

    กับอะไรใหม่ๆ

     

    ขอ...ให้เจอแต่เรื่องดีๆ

    และทุกอย่างเป็นไปอย่างที่หวัง

    ...สาธุ...

     

     
    07 November

    FAT fest 5 กลายเป็น Fat เฟะ...


    อุตส่าห์อยากดู  เป็นตัวยุยงส่งเสริม โฆษณาชวนเชื่อพี่น้อง ออกแนวช่วยเค้าขายบัตรด้วยซ้ำ (ยังก๊ะเป็นญาติกะป๋าเต๊ด)แต่พอวันจริง.......เฮอะๆๆๆ  ไอนู๋เปิ้ลกลับหัวหิน (อีกแล้ว) วันเสาร์มีแต่วงที่อยากดูเพียบ แต่อด ได้ดูเฉพาะวันอาทิตย์ ด้วยศรัทธาแรงกล้า...เช้าวันอาทิตย์เลยหนีมี๊กลับมาบางกอก
     
    ...และในที่สุดก็มาทันพี่ป๊อด โมเดิร์นด๊อก เล่นพอดีที่เวทีรถไฟเหาะ (อ้อ.....เค้าเล่นกันแดนเนรมิตเก่า...มี 3 เวที รถเหาะ - ปราสาท -ไวกิ้งแต่ละเวทีต่างกันยังไงขึ้นอยู่กะแนวและรุ่น) 
     
    modern dog ตอนแรกพี่แกจะไม่เล่น แต่แล้วแกก็โดดขึ้นเวทีไปตอนบ่าย2
    Agenda การแสดง มั่วโคตร!!!! เพราะว่าเมื่อวันเสาร์ (ที่เราไม่ได้ไปอ่ะ)
    ฝนแม่งตก และตก ทำให้หลายวงอดโชว์ วันอาทิตย์เค้าเลยกลัวว่าจะไม่ทันฝน รีบเล่นกันใหญ่...มันเลื่อนเวลาซะงงทั้งงาน  แต่ก็กลายเป็นโชคดีเล็กๆ กูได้ดู หมาทันสมัย... มันโคตร กลางแดดเปรี้ยงตอนบ่าย 2 กว่า
    จบจากพี่ป๊อดตามด้วย
    อาร์มแชร์...  จริงๆแล้ววงนี้ไม่ค่อยเลิฟเท่าไหร่ แต่ทุกท่านคะ ความหล่อของพี่โย่งมันเปล่งประกายเข้าตาอิฉั้นค่ะ......แม่งหล่อสกปรก.....คนอาไร๊ ดูไม่ได้เล๊ยยยยยยย ดูแล้วกรี๊ดดดด ช่วงอาร์มแชร์เนี่ยหญิงตรึมครับหน้าเวที  สาวกรี๊ดจริงๆ.....ป้าเพิ่งเข้าใจ

    จบอาร์มแชร์เราย้ายเวทีไปดูวงญี่ปุ่น (จำชื่อวงไม่ได้) ที่เวทีปราสาท เล่นมันส์นะ เป็นกีตาร์โซโล่ เล่นเก่งดี แต่ฟังไม่รู้เรื่องอ่ะ  (ช่วงนี้ทะเลาะกะภาษาอังกฤษอยู่...ภาษาญี่ปุ่นยิ่งไม่รู้จักกันว่ะ)
     
    ...เลยหนีไปเดินดูงาน...  กับร้าน และ บูธ  แม่ง.....  คนอย่างเยอะมาก ขายกันทุกค่าย ไอที่มาขอลายเซ็นเนี่ยพุ่งกันไปเลย บูธของค่าย BUZZ โอ้ของเค้าดีจริงๆ น้องๆน่ารัก จนป้าไม่กล้าเดินไปใกล้กลัวเค้าทักผิดว่าเป็น เบเบ้...5555  ทุกค่ายพยายาม present กันอย่างแรง ก็ดีขายตั้งแต่CD ไปจนเสื้อที่เขียนชื่อนักร้อง
    ชอบอยู่บูธหนึ่ง  ของมูลนิธิเต่าทะเล...เค้าเอารูปงานวันเสาร์มาขาย....ถ่ายสวย และได้ทำบุญบริจาคช่วยเหลือเต่าทะเล.......  สาธุ...ขอให้ เงินที่บริจาคไปส่งผลให้นู๋ไม่สูญพันธ์ด้วยเถ๊อะ....555 (เกี่ยวไม๊เนี่ย)
     
    ...กลับไปที่เวทีอีกที....รถไฟเหาะที่เดิม ลุงกะป้าชอบ (ลืมเล่าว่าไปกะไอพี่หนุ่มพี่ชาย)รถไฟเหาะมี friday แล้ว 4 Gotten เห็นไม๊แต่ละวง อายุเหมาะกะป้าและลุงมาก...พี่ปีเตอร์พี่จั๊ก พี่กอล์ฟ คะย้ายค่ายแล้วแต่ยังหล่อและเล่นดีเหมือนเดิม แล้วก็... CRESCENDO อือ...อันนี้พี่หนุ่มแม่งไม่อิน บอกว่าไม่เห็นเพราะ......เลยไล่มันไปยืนสงบสติอารมณ์ไกลๆ รำคาญ....กูจาอิน CRESCENDO เล่นเพลงเพื่อชาติของแก....ความจริงในใจ หรือที่บางคนรู้จักกันว่า "เพลงชู้เวอร์ชั่นเด็กแนว"  และเพลงจากชุดใหม่อีก2-3 เพลง อือชอบอ่ะ..... รอ MP3 เด๋วกูwrite แจก5555
     
    และตอนนี้แหละสำคัญ....
    THAITANIUM มันมาแล้วครับ  มาพร้อมกับฝน.......โอ้ก๊อด......ตอนแรกพี่แกก็เล่นสู้กะฝนไปแต๊บๆๆอยู่4-5เพลง ซักพักสู้ธรรมชาติไม่ไหวว่ะแม่งปิดหมดทุกเวที....งานนี้เฟะหนักเข้าไปอีก.... ฝนตกทำให้เห็นพลังสามัคคีของเด็กไทยครับ.. มันรวมตัวกัน..ดูคอนเสิร์ตกลางฝน แต่บังเอิญป้ากะลุงไม่สามัคคีกะมันด้วยหรอก....  หนีซิคะเต้นท์สีขาวช่วยคุณได้ วันอาทิตย์ไม่โหดเท่าวันเสาร์... เพราะให้เอาร่มเข้าได้...และฝนตกรอบเดียว!!!!
     
    จบไทเท......ย้ายไปไวกิ้ง.....วงญี่ปุ่น (อีกละ...แล้วตูก็ฟังไม่ออกอีกอ่ะ) เพลงเหมือนอยู่ในเกมส์หรือการ์ตูน...เป็น อิเล็กทรอนิคส์มากๆ ชอบว่ะ... นักร้องนำเป็นผู้หญิง...แม่งใส่ชุดเหมือนเมดญี่ปุ่นสีชมพู น่ารักดี ฝนหยุดซักพักแหนะ รถไฟเหาะกว่าจะเริ่มอีกทีฟ้ามืดเลย...วงต่อมา(ที่ทันได้ดู)คือ KAI JO Brother เป็น ฮิปฮอบ-เรกเก้ (เพลงนี้ไง...นัดเพื่อนที่ประตูน้ำไปกินน้ำตกๆ ตกใจไอเจอฝรั่งตัวโต...ทำเสียงเป็นเรกเก้ดิเวลาอ่านอ่ะ) จบวงนี้เจอเรกเก้รุ่นเก๋า....... T-BONEเป็นสกาเรกเก้...อันนี้ป้าก็อินอีก..เกิดทัน มนต์รักเพลงสกา... ชอบๆ...แต่เด็กแนวบางคนอาจจะไม่อินเสียงเลยแผ่วๆ วงต่อมาเนี่ยเด็กแนวอินแน่......พี่แกติด fat charge อยู่ 6 อาทิตย์   FLURE... ตอนนี้แหละคนเยอะมาก  เพราะเพลงเป็นป๊อบร๊อกหน่อยเด็กๆกรี๊ด.... ลุงหนุ่มแม่งไม่อินอีกละ....  มันหันมาถามว่าทำไมเด็กชอบกันเยอะวะ   ไอพี่ตูหนอ.....เมิงฟังแฟตตอนไหนเนี่ยไม่รู้จัก "ฤดูที่ฉันเหงา" รึไง ฟัง Flure ได้2 เพลง โทรศัพท์ดัง......กิ๊กพี่หนุ่มแม่งมา......
     
    เปรตมากครับช่วงนี้ .........เด็กอายุไม่ถึง 18 ไม่ควรอ่าน  ผู้ปกครองควรพิจารณา
    อีหอยยยย.......กูดูคอนเสิร์ตอยู่เฉือกมาเรียกพี่กูกลับบ้าน เมิงเอาปอดบวมๆข้างไหนคิดเนี่ย...มันไม่ยอมเข้ามา.......เออก็ได้วะไม่ดูแล้วก็ได้ อีก 2 วงที่เหลือ Street Funk Roller กะ bodyslam
    เสียดายอิ๊บอ๊ายยยยยย....เวทีอื่นนะก็ดีๆทั้งนั้น.. ไวกิ้ง P2Warship... ปราสาท Kidnapper แต่กูอดดูเพราะหอยหลอด ดอกเห็ดสด......เฮ้อออออออออออ
    ตอนเดินออกมาคิดในใจถ้าไม่สวยนะเมิง หึ่มมมม กูจะฟ้องแม่   ฟ้องไอต้นน้ำด้วย...... (ลูกมันหวงกลัวพ่อมีกิ๊ก)
    เดินออกมาด้วยเสียงพี่น้องยังร้องกันอยู่บนเวที......หึ่มมมมมมมม
    นับ1-10.....เดินมาถึงเจอหน้าปุ๊บ........โอ้แม่เจ้า.......ไม่กล้าคอมเม้นท้เลยตู...กัวกรรมตามสนอง กลัวของเข้าตัว คนมีของอย่าลอง อย่าท้า..  นี่พี่ตูโดนมนต์ดำไรป่ะเนี่ย......มนต์ดำสนิทเป็นสิวด้วย นี่เมิงอุตส่าห์ทิ้งเมียเก่าขาวเนียนหุ่นอึ๋มมาเพื่อน้องมนต์ดำอึ๋มน้อยกว่าเนี่ยเหรอ.....ไม่นะ......กูจาฟ้องแม่ ฟ้องพี่ฝน ฟ้อง และฟ้องพ่อด้วย.......
    หมี่มี๊พามันไปรดน้ำมนต์ด่วน.....พี่หนุ่มโดนของเขมรแล้ว  ของออกเขียวๆหน่อย แล้วก็แต่งหน้าจัดๆด้วย  ของเขมรชัวร์  นังนู๋เอ๊ยอายุน้อยกว่ากูตั้ง 2-3 ปี เฮ้อ......แต่ทำกิริยาไม่น่ารักซักนิด  เจอหน้าปุ๊บแสดงอาการไม่พอใจ......  อ้าวเห็ด..กูเนี่ยน้องมันนะเว้ย อยากเกาะพี่กูก็ทำดีๆกะกูหน่อย  ทำหน้าส้นๆๆๆงี้เดี๋ยกูด่า....
     
     ปล1....  งานfat เลย เฟะไง......  
     
    ปล. 2  สาวใดจะสมัครมาเป็นพี่สะใภ้เรา เชิญด่วน พร้อมน้ำมนต์ หรือของดีด้วย......ที่สำคัญ มีคุณสมบัติแรกและอย่างเดียวคือ "ต้องอึ๋ม".....  พี่เราชัดเจนมาก กูเห็นมันคัดเรื่องนี้ก่อนทุกทีดิ๊ ..แต่ กูจาฟ้องแม่นะ
     
    ปล.3 เสียดายอ่ะ..อดดู fatจนจบ ........
     
    ปล. 4 วัยรุ่นยุคใหม่.......ปีนี้ไม่ตีกัน.....เพราะต้องหลบฝน ไม่มีเวลาด่าพ่อ ล่อสถาบันใคร
     
    ปล.ของปล.....  เคืองนะเนี่ย....


     

    03 November

    fat festival

     
    ไปดู fat Fes กันครับ เสาร์อาทิตย์นี้
    บัตรถูก........  เด็กแนวเพียบ
    แล้วป้าแรงๆ อย่างเราไม่พลาดด้วย...
    เพราะซื้อบัตรแล้ว ไม่ไปเสียดาย
    อยากดูอะไรในงาน fat festival 5
     
    เพียบเลย
    PARADOX
    YOKEE PLAYBOY
    ก้านคอคลับ
    GROOVE RIDERS
    พรู
    SCRUBB
    PLAYGROUND
    BLISSONIC
    MONOTONE
    SUPPERBREAKER
    MODERNDOG
    CRESCENDO
    ARMCHAIR
    4GOTTEN
    THAITANIUM
    T-BONE
    FLURE
    ละอองฟอง
    ฯลฯ
     
    งานนี้ไม่แนวก็ไปได้...
    31 October

    เป็นใบ้...

    หลายคนอาจจะกำลังดีใจอย่างยิ่งที่วันนี้นังนู๋เปิ้ล "เป็นใบ้"
    ไม่มีเสียงพูด และพูดน้อยมากๆ เจ็บคอโคตร
     
    เหตุเกิดเพราะ เมื่อวันอาทิตย์ก่อนไม่ค่อยสบายอยู่...
    แต่เมื่อวันเสาร์ เกิดเปรี้ยว เกาะติดเพื่อนสาว ไปดู
     
     "BLACKHEAD.. Real Rock Concert 10 Years"
     
    ด้วยอารมณ์เสือกๆ ส่วนตัว..  กูไปด้วยนะ
    ทำให้น้องคนหนึ่งในกลุ่มพวกมันต้อง 'อด'
    บัตร 700 แต่ตูไม่เสียซักบาท 555
    เรื่องเสียงหายจริงๆ จะไปโทษพี่ปู ก็ไม่ค่อยถูกนัก
    เพราะพี่เค้าเล่นกันแบบเหมือนอยู่บ้านพักคนชรา!!! 
    (พี่แกทั้งวงอายุรวมกันก็หลายอยู่นะ)
    เพลงช้าเยอะมาก และเพลงรุ่น 10 ปี คนฟังก็ต้องนับย้อนไปดิ
    อย่างน้อยก็ต้อง ยี่สิบกว่าๆแหละ ถึงจะอิน  พวกเรา 4 คนรวมกันก็ ครบร้อยละ
    แล้วคิดดูว่าทั้งคอนเสิร์ตรวมกันจะกี่ล้าน...
    คุณพี่ปู...ก็ไม่รู้ทำไมเล่นแต่เพลงอกหัก ตูเลยอินแม่งทุกเพลง
    เพื่อนก็สมน้ำหน้ากูทุกเพลงเหมือนกัน เหมือนพี่ปูจะแต่งมาเพื่อกูเลยนะนั่นไม่รู้ทำไม... 
    เพลงมันโดนเลยใช้พลังเสียงมากไปหน่อย บวกกับวัยได้แล้วร้องได้ทุกเพลงเหมือนกัน
    ลืมนึกไปว่า "เมิงป่วยอยู่นะไอเปิ้ล"  จบคอนเสิร์ตเหมือนดวงตาเห็นธรรม... เออว่ะเสียงหมด
     
    แต่ความเปรี้ยวของตูและเพื่อนพ้องไม่หยุดเท่านั้นครับ
    เมื่อคืนเสาร์เดียวกัน... วันเกิด 'เอกนัย' 
    เพื่อนเราเป็นนักร้องที่ 'RE-FEEL' RCA เพื่อนมากันเพียบ
    ถ้าไม่ไปอาจโดนสรรเสริญได้
    กะว่าจะไปแค่ ร้อง HAPPy BirthDay แป๊บเดียวกลับ....
    แต่.....เช้าครับ..เพื่อน  แยกย้ายกันบ้านใครบ้านมัน 6โมงเช้าของวันอาทิตย์..
    กลับมาไข้ขึ้น-ตัวร้อน-ตาร้อน-ปวดหัวโคตร....
    และที่สำคัญเสียงเพราะๆของกูหายไป...ฮืออออ
     
    ...วันนี้เลยเป็นใบ้ด้วยประการฉะนี้ครับ...
     
    28 October

    i'M oK.

    จะเป็นอะไรไป...ก็แคมีโอกาสได้ดีใจ และเสียใจบ้าง
    จากความรู้สึก ที่บางคนเรียกว่า "ความรัก" 
    ก็สนุกดีนะ ได้ทำอะไรเพื่อคนบางคน ที่ตอนนั้นคิดว่าแม่งโคตรมีค่า โคตรสำคัญ
    แล้ววันหนึ่ง คุณค่าที่เราวางไว้ให้เค้ามันก็เริ่มลดลง ลดลงเรื่อยๆ
    จนในที่สุด เค้าคนนั้น มีค่าแค่ "อีกคนที่ผ่านเข้ามา และวันหนึ่งก็จะผ่านไป"
     
    จริงๆแล้วรู้สึกดีนะ ที่ได้รู้สึกพิเศษกับใครสักคนแบบนี้อีกครั้ง
    ได้ตัดสินใจ'เลือก' ให้มีใครซักคนเข้ามาดูแลเรา แม้จะเป็นแค่ช่วงสั้น ๆ (สั้นมาก)
    แต่ก็เหมือนมีอีกคนมาเติมวันธรรมดาๆ ให้พิเศษขึ้นมา
    ทำให้เรื่องง่ายๆ ยากขึ้น และทำให้เรื่องยากๆ ง่ายขึ้น
     
    แต่ในที่สุดเราก็เดินผ่านเรื่องเหล่านั้นมาได้ แม้จะผ่านมาแบบเปลืองน้ำตาบ้าง
    แต่ก็เอาเหอะ... มันผ่านไปแล้วนี่
    วันนี้ต้องเดินต่อไปข้างหน้าอีกไกลโคตร  
     
    ...ชีวิตหนึ่งมีอะไรต้องให้คิดให้ทำเพียบไปหมด...
    วันหนึ่ง มี 24 ชม. ทำงานก็วันละ 12 ชม. แล้ว
    ไหนจะต้องนอนต้องกิน ต้องทำกิจของกู ก็อีก10 ชม.
    เหลือ แค่วันละไม่ถึง 2 ชม. เผื่อเวลาเอาไว้ทำตัวว่างเปล่าบ้างไปวันๆ ก็คงไม่เสียหายอะไร
     
    อะไรที่ผ่านไปแล้ว.. บางที ต้องปล่อยวาง ช่างมัน
    ไม่ถือสา ไม่ใส่ใจ ไม่เป็นไร
     
    " I'm O.K."
    25 October

    ฝนตก..น้ำท่วม...กับapZpleคนเดิม

     ..it's gOnna b mE mysElf and I...


    เพิ่งกลับจากบ้านนอกครับ "หัวหิน" ถิ่นกรู
    ก่อนกลับไปอารมณ์เศร้าโคตร ไม่รู้จะเศร้าหาพระแสงของ้าวอันใด ฟังเพลงอะไร ไมแม่งอินทุกเพลงก็ไม่รู้...  ออกแนวนางเอกมิวสิคกันไป
    ...วันเสาร์ออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ 11 โมงไปรอรถตู้เพื่อชาตอยู่ 2 ชม.กว่า โอ้แม่เจ้าทำไมทุกคนมันต้องคิดสำนักรักบ้านเกิดพร้อมตูวะเนี่ย รอนานพอๆกับต่อแถวกินโออิชิเลย
    ..พอขึ้นรถไปได้ไม่เท่าไหร่ ไอตอนอยู่ในเมืองฝนไม่ยักกะตก พอฟังเพลงไปเรื่อยๆได้ซักครึ่งทาง เอาล่ะครับพี่น้องฝนเริ่มตก...ตกในใจกรูคนเดียวค่ะคู๊ณ... น้ำตาไหลซะงั้น คนขับรถหันมามองยิ้มให้ เค้าคงคิดว่าไอ้เด็กบร้านี้อกหักมาชัวร์...  ตอนแรกนึกว่าตูอินส่วนตัวคนเดียว ป่าวครับ...คนนั่งข้างๆ ก็นั่งเช็ดน้ำตาอยู่ด้วยเหมือนกัน!!! อ้าวพี่ครับฟังคนละเพลง ไหงมาร้องไห้สามัคคีกันได้หว่า  หลังจากเห็นมีคนอื่นอินกว่าเลยหยุดร้องดีกว่ากัวเค้าจะหาว่าลอกกัน... เลยหันมาเชียร์พี่คนขับรถตู้หฤหันต์ "แซงกลับเลยพี่...โหปล่อยให้ปาดได้ไง" ลืมคิดไปว่าไอ้ที่นั่งเชียร์ๆเค้าเนี่ย อันตรายยิ่งครับพี่น้อง เพราะพี่แกยุขึ้น ปาดซะ...ป้าข้างหลังคงสรรเสริญเราเรียบร้อยไปแล้ว...
    แต่ไงก็กลับถึงบ้านอย่างครบ32 ถึงหัวหินปุ๊บอารมณ์เปลี่ยนอีกครั้ง...เออว่ะที่ร้องไห้มาอาทิตย์หนึ่งไมทำไปได้วะ
     
    หัวหินฝนตกค่ะคุณขา...ตกตั้งแต่เช้าวันอาทิตย์ จนเย็นวันจันทร์อิฉันกลับเข้าเมือง น้ำท่วมเลยค่ะ เมื่อวานก่อนกลับมามีพี่น้องโทรถามกันใหญ่กลัวว่าจะกลับมาไม่ได้ มี่มี๊เลยนึกว่าเป็นจริง บอกให้โทรมาลางานเลย...เอ่อมี๊คะไมช่างรู้ใจกันขนาดน้าน...
    แต่ก็กลับมาจนได้...
     
    กลับมาที่จุดเดิม กับความรู้สึกที่ดีขึ้นกว่าเมื่ออาทิตย์ก่อน แม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่ายังเสียใจบ้าง และยังเสียความรู้สึก แต่นาทีนี้มีอะไรให้ทำตั้งมากมายกว่าการคิดถึงเรื่องงี่เง่า...
    การกลับมาพร้อมมีความรักจากหัวหินเต็มกระเป๋า..  มีเสียงสะท้อนจากความเป็นห่วง และใส่ใจเสมอจากบ้านหลังเล็กๆที่มีแต่พี่ น้อง ป้า น้าอา และพ่อแม่
    ขอบคุณความรักไม่เคยหมด ..
    ขอบคุณทุกคำที่ไม่ซึ้ง แต่รู้สึกได้ถึงความรักจากที่ที่เราเรียกว่า "บ้าน"
     
    ปล.  ขอบคุณน้องแจะ กับข้อความ และความเข้าใจนะจ๊ะ พี่เมิงไม่เป็นไรมากหรอก เชื่อเถอะ
     
    ปล.2 ขอบคุณ "พี่ต้น" นะคะ ที่ทนฟังไอ้เด้กบร้าคนหนึ่งทำเสียงเครือๆ แล้วปลอบเราทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันจะร้องไห้ทำไม
     
    ปล.3 ขอบคุณ "ไอนู๋ดาว" ไอคุณเพื่อนที่รู้ใจกูจริ๊ง บางทีรู้มากกว่ากูซะอีก
     
    ปล.4 ขอบคุณ "ไอเพื่อนเจตน์" ทุกทีเล๊ยเวลาร้องไห้เมิงรู้ทุกที... กูยังขำมุขควายๆ 'ผู้ชาย 5 บาท' อยู่นะเว้ย ผู้ชายนะไม่ใช่เฟรนฟราย เพิ่ม 5 บาทจะได้แบบพิเศษขึ้น ไอ้เพื่อนบร้า...
     
    ปล.5 ขอบคุณ "เกมมี่" ที่ตัวเองไม่ตอบคำถามเรา แต่ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่า ' เวลาร้องไห้เพราะคิดถึงใครซักคน-เหงา-น้อยใจ.. แม่งรู้สึกยังไง' (รู้ว่าเกมคงไม่ได้เข้ามาอ่านแต่ก็ขอบคุณไปงั้นแหละ ขำขำ น่า)
     
    ปล. สุดท้าย  ขอบคุณ apZple ที่ในที่สุดก็กลับมาเป็นตัวเอง และคิดได้ทันเวลา...
     
    ปล.ของปล. ขอบคุณที่ทนอ่านกันมาจนจบนะ
     
    แอ๊ปเปิ้ลรักทุกคน......


    20 October

    บาง(ข้อ)ความรัก..

    ** จาก...ละครบางรักซอย 9 ค่ะ  เล่นกันมาตั้งแต่เด็กก๋วยเจ๋งในเรื่องยังพูดไม่ได้ 
    จนเดี๋ยวนี้น้องเค้าด่าเป็นแล้วอ่ะ...
    บางคนเรียกมุขควาย  บางคนเรียกน้ำเน่า
    แต่  .. ถึงน้ำจะเน่า ..ก้อยังเห็นเงาจันทร์ นะ (แหวะ.... เล่นเองแอบอ้วกเองซะงั้น)
     


    มุกเด็ด - เด็ดของพี่ชัดเจน ในบางรักซอย9
     
    1. คนดี ขอให้นอนหลับฝันดี คืนนี้จะไปเข้าฝัน
    2.พี่ไปส่งมั้ย น้องต้องเดินอีกไกลนะ กว่าจะพ้นใจพี่
    3.เรื่องเนี้ยะ เริ่มต้นด้วยร้าย แต่ลงท้ายด้วยรักนะจ๊ะ
    4.ไข่พะโล้หนะ สีดำ แต่คนทำอะ หัวใจสีชมพู
    5.ติดกาแฟ เลิกได้ ติดบุหรี่ เลิกได้ แต่ติดใจเธอ เลิกไม่ได้จริงๆ
    6.มีใจแค่1ดวง ครึ่งแรกบอกว่า คิดถึง อีกครึ่งหนึ่ง บอกว่า รัก
    7.ที่หายหน้าไป ไม่ใช่ไม่รัก แต่หมอให้พัก ลดน้ำตาล ในหัวใจจ๊ะ
    8.ฉันเกิดมา อาภัพ ต้องอยู่แบบ หลบๆซ่อนๆ ก็ซ่อนใน หัวใจเธองัย
    9.หัวใจไม่ว่าง เหมือนเดิม เพราะมีเธอ มาเพิ่มเติม ในใจ
    10.อยากรู้มั้ย ฉันรักใคร ส่องกระจกสิ จะได้คำตอบ
    11.ยังตัดสินใจไม่ได้ใช่ไหม เอางี้โยนหัวก้อยกัน ถ้าออกหัว เธอมาเป็นแฟนฉัน ถ้าออกก้อย ฉันจะยอมเป็นแฟนเธอ
    12.อยากจะเขียนคำว่ารักตัวเท่าบ้าน คงต้องหากระดานแผ่นใหญ่ๆ อันสมุดเล่มนี้มันเล็กไป คงต้องเอาหัวใจมาเขียนแทน
    13.ไม่ได้คิดถึงเธอทุกนาที แต่คิดถึงเธอตลอดที่มีลมหายใจ
    14.ถ้าพรุ่งนี้ผมตายไปก็คงไม่แปลก เพราะชีวิตผมที่เกิดมา มีหน้าที่เพียงแค่มาพบคุณในวันนี้เท่านั้นเอง
    15.ผมมันคนใจแคบ ในนั้นเลยมีที่ว่างพอสำหรับคุณเพียงคนเดียว
    16.เป็นการยากที่จะเข้าใจในคำว่ารัก แต่ยากยิ่งนักหากจะรักอย่างเข้าใจ
    17.ผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจ ก็เพราะหัวใจของผมนั้นดันไปอยู่ที่คุณ
    18.ความรักของเราเหมือนเส้นขนาน แม้จะไม่มีวันมาบรรจบกัน แต่ก็จะเคียงคู่กันตลอดไป
    19.ถึงผมจะเป็นคนหลายใจ แต่ในทุก ๆ หัวใจก็มีแต่เธอ
    20.โทรศัพท์มือถือยิ่งโทรยิ่งกินเงิน แต่โทรหาคุณยิ่งโทรยิ่งกินใจ
    21.ผมขอถามทางคุณหน่อยได้ไหมครับ? ทางไปหัวใจคุณ
    22.ช่วยกดลิฟท์ให้หน่อยครับ? ผมจะไป ชั้น..รักเธอ
    23.คุณได้ยินเสียงอะไรมั๊ยครับ....เสียงหัวใจผมมันบอกว่ารักเธอ
    24.เอ่อ..ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึป่าวครับ อ๋อ คงจะเป็นในฝันของผม
    25.ทำไมวันนี้ท้องฟ้าไม่สวยเหมือนทุกวัน คงเป็นเพราะคุณสินะ
    26.ผมชักอึกอัดแล้วสิ ก็คุณเล่นเข้ามาเบียดอยู่ในใจผมตลอดเวลาเลย .เดินดีๆนะครับ...ระวังจะสะดุดรักผม
    28.ตั้งแต่ผมได้รู้จักกับคุณ ทำให้ผมได้เจออะไรบางอย่าง เจอละไม ใจละเมอ
    29.เผอิญผมมันพวกคนใจแคบหนะครับ ในนั้นเลยมีที่ว่างให้คุณได้เพียงคนเดียว
    30.ความรักของผมกับคุณเหมือนเส้นขนาน แม้มันอาจจะไม่มีวันมาบรรจบกัน แต่มันจะเคียงคู่กันตลอดไป
    31.ถึงผมจะเป็นคนหลายใจ แต่ในทุกๆหัวใจก็มีแต่คุณ
    32.ผมทำให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้นแค่เหาะขึ้นไปบนฟ้า กับการไม่รักคุณ
    33.ผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจ... เพราะผมเอาให้คุณไปแล้ว ตั้งแต่วันที่เราพบกัน
    34.เมื่อคืนที่บ้านไฟดับ แต่ผมไม่ต้องใช้ไฟฉาย หรือเทียนเลยครับ เพราะแค่นึกถึงคุณ โลกของผมก็สว่างไสวไปหมดแล้ว
    35.ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของผม.... คุณไปอยู่ไหนมาครับ?
    36.ผมยอมอายุสั้นลงไป 1 ปี... แลกกับการคุยกับคุณ 1 นาที
    37.ผมไม่หวังอะไร ขอแค่ได้เห็นหน้าคุณ ถึงต้องอายุสั้น ตายไปต่อหน้าคุณ ผมก็ยอม
    38.รู้ตัวไหม ว่าคุณคือผู้หญิงคนแรก ที่เห็นแล้วผมนึกอยากปลูกต้นรัก
    39.คุณทำให้ขาผมแพลง เพราะตกหลุมรักคุณไม่เป็นท่า
    40.ไม่สบายไป x-ray หัวใจมา หมอบอกว่าข้างในหัวใจมีแต่เธอ
    41.ร้อนจัง อาบน้ำ ก็ยังไม่หาย นอนไม่หลับกระสับกระส่าย ก็ยังไม่หายคิดถึงเธอ
    42.โทษครับ กี่โมงแล้วครับ วันเวลาของผม มันหยุดไปหมดเมื่อพบคุณ
    43.ถ้าคิดถึงคุณ..แล้วต้องเสียตังค์ครั้งละบาท ผมคงหมดเนื้อหมดตัวภายในวันเดียว
    44.คุณท่าทางจะมีโชคนะ ผมเป็นหมอดู ดูดวงจากเบอร์โทรศัพท์ บอกเบอร์มาสิครับ ผมจะทายให้
    45.ผมคงต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายซะแล้ว เพราะความรักของคุณมันทำให้ผมตาบอด
    46.ถ้าเธอเป็นโคลน ฉันจะยอมเป็นควาย จะได้จมปลักรักเธอตลอดไป...
    47.เวลาเห็นหน้าคุณทีไร ผมมักจะเป็นโรคชักทุกทีเลยอะ...ชักใจอ่อน...
     
    *******

     
    เป็นไงล่ะ อ่านจบทั้ง 47 ข้อรึเปล่าคะ...
    แล้วอย่าลืมแบ่งอารมณ์ดีๆ ให้ใครๆรอบข้างด้วยล่ะ   
     
    18 October

    count down to fly

    นับถอยหลังส่งไอนู๋เปิ้ลกันเถอะครับ
    วันนี้ 18 ต.ค. ละ อีก 24 วัน เราจะบินครับ
    ใครมีศรัทธาแรงกล้าก็มาส่งนะ 12 พ.ย. flight TG 993 8.00 am. 
     
    แต่ก่อนจะได้บิน.....  เคลียร์งานเพียบ งานท่วมหัวครับ
    งานเยอะ...ยิ่งเยอะประสบการณ์ (ยืมไอ้เสิทมา... ไอนี่ก็ยืมของบรีสเค้ามาอีกที)
     
    ไปแป๊บเดียว...ไม่ต้องคิดถึงกันมาก 
    ไปไม่กี่วัน...ของฝากงดนะคะนะ  เพื่อนพ้องพี่ป้าน้าอา
    ไปเดือนหน้า... งานการของเดือนพ.ย. ก็จะพยายามเคลียร์ๆไว้ให้นะคะ
    ไปแล้วก็กลับมา... ใครอยากได้อะไร ฝากซื้อก็โอนตังไปด้วยนะคะ 555....
     
    ช่วงที่ไปนี่หน้าร้อนของเมลเบิร์นอ่ะ.... 
    กลับมาอาจจะได้เจอไอเปิ้ลเวอร์ชั่นอ้วน-ดำ
    คราวก่อนตอนไป หนัก 44 กลับมา 48
    คราวนี้น้ำหนักก่อนขึ้นชก... 45 กลับมาน่าจะ 50 (ช่วงทำน้ำหนัก...)
     
    ปล.  จริงๆแล้ว...กว่าจะไปก็ตั้งอีกหลายวันนะ
    แต่อยากจะไปซะตั้งแต่วันนี้พรุ่งนี้เลยอ่ะ...  เพราะอยากให้แต่ละวันมันผ่านไปเร็วๆ แล้วอยากให้อะไรๆมันจบๆไป เร็วๆด้วยเหมือนกัน
     
    มานับถอยหลังกันเถอะ...
     
    13 October

    soMe QuEstiOn...


    soMe QuEstiOn neEd morE tHan aNsweR.
     
    บางคำถาม จากใครบางคน ทำให้ได้คิดอะไรมากมาย...
    เมื่อวานนี้ได้คุยกะเพื่อนเก่า เก่ามากๆๆๆ รู้จักมาตั้งแต่เรียนปีสุดท้าย... 
    เพื่อนถามคำถามแทงใจดำ "มีแฟนยัง"  เอ่อ คุณเพื่อนคะเอาขวดตีหัวกันเลยดีไม๊.... 
    ถามมาได้ "ไม่ตอบคับ..."
    หลังจากไม่ได้คุยกันมาเกือบจะปี...  เมื่อวานเลยต้องรำลึกความหลังกันเล็กน้อย...
    ไปกินข้าวกันเฉยๆ ขำขำ... 
    คนเราเติบโตขึ้น อายุมากขึ้น ความคิดก็เปลี่ยนไป... 
    เพื่อนเราคนเก่าในวันนี้ไม่ได้เป็นหนุ่มเรียบร้อยขี้อายแล้ว 
    มันกิ๊กเพียบ และเที่ยวพอตัว อือ...  คนเราต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่า...จริงไม๊
     
    คำถามง่ายๆบางอย่าง เป็นมากกว่า yes no Question มากกว่า How to  หรือเป็นมากกว่า แค่ถาม แต่บางที มันเป็นคำง่ายๆ ที่ทำให้เราได้คิดอะไรเพิ่มเติม....
    เพราะบางคำถามมันทำให้เราได้คิดทบทวนในสิ่งที่เราทำ - เราเป็น
    ได้คิดและรู้สึก ได้ใส่ใจกับบางเรื่องจริงจัง ก็ตอนที่อยากหาคำตอบจากมัน
    ครั้งนี้ก็เหมือนกัน... 
     
    คุณเพื่อนเอ๊ย....เป็นไงมั่ง...สบายดีไม๊
    คุณเปิ้ล...     ก็ดียังทำงานที่เดิม....
                    งานเดิม และเบื่อเหมือนเดิม
    คุณเพื่อน       เออดี.... ยังใจร้อนขี้โมโห
                    เหมือนเดิม???
    คุณเปิ้ล        อันนี้เป้นสันดาน.... 
                   เหมือนเดิม แต่กำลังพยายาม
                   ลดๆ (จริงๆนะ..พยายามอยู่)
     
    คุณเพื่อนเอ๊ย.....   "มีแฟนยัง"
    คุณเปิ้ล       นิ่งไป 42 วินาที     
                  "ก็......เรื่อยๆ"
                  (ออกแนวบิดเบือนประเด็น)คุณเพื่อน     "มีแฟนเรื่อยๆ หรือไม่มีเรื่อยๆ"
    คุณเปิ้ล      ตู๊ดดดดดดดด...........
                  ไม่มีสัญญาณตอบรับ...
                  จากไอเปิ้ลที่ท่านเรียก
     
    เออว่ะ  แล้วตกลงตูมีแฟนยังวะ.......

     
    11 October

    the HuGs

     
     
     
    Hold your hand around me.