| apple's profileapzplePhotosBlogLists | Help |
|
24 March ซักวันมันจะมีค่า...มากกว่าตัวหนังสือ
'ตัวเอง'
มันนานแค่ไหนแล้วนะกับวันเวลาที่ห่างกัน
มันบ่อยแค่ไหนที่การเฝ้ามองดาวคนเดียวกับน้ำตาของความเหงา
ในค่ำคืนที่โลกทั้งโลกแสนวุ่นวายในเมืองที่ไม่เคยหลับใหล
จะมีแค่คนเหงาๆสองคนมองหมู่ดาวจากคนละที่ถามหาวันเวลาที่ผ่านมา และเฝ้ารอให้ซักวันดาวจะนำทางให้กลับมาได้เจอกันอีกครั้ง
ถ้าการได้พบกันเป็นเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นกับคนสองคน
การไม่ได้เจอกันคงเป็นเพียงข้อพิสูจน์ให้ได้คิดถึงกัน
เพียงแต่ว่าการคิดถึงใครซักคนอย่างไร้จุดหมายมันทำให้น้ำตาไหลได้ไม่ยากเลย
เคยมีคนถามว่า...แพ้ระยะทางหรือเปล่า
ระยะทางไม่ใช่ประเด็นหลักหรอกจริงๆแล้ว แต่ความห่างไกลมันทำให้ 'เส้นใยบางๆระหว่างกัน' มันถูกดึงให้ยืดออกไปมากขึ้น มากขึ้น
จนกระทั่งบางคนปล่อยให้เส้นใยที่เหมือนผูกเราไว้ด้วยกันขาดผึงไปต่อหน้า
แล้วสำหรับ 'เรา' ล่ะ มันเป็นเหมือนเส้นด้ายบางๆที่ถูกดึงออกไปไกลมากขึ้น ห่างขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่ใช่
วันหนึ่งมันจะขาดไม่มีชิ้นดี หรือมันจะถูกผูกให้แน่นขึ้นกว่าเดิม
................
...เค้าเอง.. 23 March เผื่อว่าใครจะผ่านมาเจอ
คืนนี้ไม่รู้ว่าพระจันทร์จะยังสวยเหมือนเมื่อวันวานหรือป่าว ไม่รู้ว่าอากาศภายนอกจะร้อนหรือหนาว ทุกบรรยากาศมันคงไม่สำคัญอะไรเพียงแค่มีเราอยู่ด้วยกัน... ..หากเพียงแค่มีเธออยู่จริง..
ถ้าการดูดาวบนฟ้าคนเดียวเงียบๆ หรือมองหาพระจันทร์ทุกคืน เป็นอาการของคน 'เหงา'ก็คงใช่ที่วันนี้ฉันคือคนนั้นที่เฝ้ามองหาดาวเหงาๆจากฟ้ากว้างในเมืองใหญ่ คงไม่แปลกอะไรถ้าคนธรรมดาคนหนึ่งจะยอมรับความรู้สึกจริงๆของตัวเอง หรือเพียงแค่ยอมรับในน้ำตาจากความเหงาของค่ำคืน แค่ยอมรับที่จะคุยกับตัวเองให้ซึ้งว่ารู้สึกอย่างไร และ ทำอะไร แค่รับรู้และฟังหัวใจตัวเอง
ทุกครั้งที่ตั้งใจฟังตัวเอง คำถามแรก คือ..รู้สึกยังไง และมักจะจบลงที่ 'ทำไม' แม้ดาวบนฟ้าเป็นแค่เพียงจุดเล็กๆบนฟ้าไกลที่ใครๆต่างเฝ้ามอง เพียงเพื่อหวังว่าจะหาคำตอบใดๆจากดวงดาว หรือฝากคำถามไปกับหมู่ดาว หากเพียงแค่เธอผ่านมาเจอ หากเพียงแค่เธอมองดาวดวงเดียวกัน บางทีคำถามและคำตอบที่อยู่บนนั้นอาจจะทำให้เธอเข้าใจ อาจทำให้เธอใส่ใจ ...แค่เพียงผ่านมา... แค่มีเธออยู่จริงๆ
04 February Hello Valentineseason of love.....
สวัสดีเดือนแห่งความรัก....
เป็นความรู้สีกดีๆนะ ที่อาทิตย์นี้ได้ข่าวว่าต้องได้เตรียมตัวสวยอีก 2 ครั้งเดือนหน้า คือ อาทิตย์ที่ 4 เพื่อนจากมหา'ลัย ธันว์ กะพี่ฝัน เป็นคู่ที่น่ารักๆ เลยล่ะ เพราะตั้งแต่ช่วงเรียนเค้าก็ดูรู้แล้วว่ามีอนาคตกันแน่นอน.....
อีกคู่อันนี้ถ้าว่าจะเร็วก็เร็วอ่ะนะ แต่ก็ 'เจอกันแล้ว' ก็จะกี่วันกี่ปี ถ้ามันใช่ก็ใช่อ่ะ.... โยกะพี่โอ๋ จิงๆ ออกจะเป็นห่วงนิดหนึ่งเพราะคู่นี้รักกันไม่ทันข้ามปี ก็แต่งแล้ว แต่ก็นะมันเป็นเรื่องตัดสินใจของคนสองคนไง เร็ว/ช้า มันก็ไม่ใช่ประเด็นหรอก...
ช่วงนี้เรียกว่า เดินสายไปงานแต่งงานได้เหมือนกัน... เริ่มตั้งแต่เมื่อเดือนที่แล้วงานพี่เอ (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่ทำตัวสวยส่วนตัวไป 2 รอบ ที่สระบุรี (บ้านเจ้าสาว)กะที่หัวหิน (บ้านเจ้าบ่าว)
ใครว่าเราแต่งตัวเว่อร์เวอร์ เราไม่สน เราสวยส่วนตัวกันไป ตอนงานที่สระบุรี ครอบครัวเจ้าบ่าวแต่งตัวกันจนแขกในงานไม่กล้าเดินเข้างานอ่ะ กัวมาผิด!!!! ก็เค้าจัดกันที่สนามกีฬาของอำเภอ ในจ.สระบุรี... ด้วยความสวยเป็นกิจการภายในครัวเรือนของเรา เราจึงลากชุดราตรีกันเลยทีเดียวในขณะที่ชาวบ้านเค้ามาเสื้อ-กางเกงยีนกัน เราไม่สนครับพี่น้องอย่างที่บอกมันเป็นความสวยในครอบครัวเรา....
แต่พอมางานที่หัวหิน แต่ละคนออกจะเนือยๆกับการแต่งตัว เหมือนจะหมดมุขสวยแล้ว เลยไม่โดดเด่นเท่าไหร่ ยังไงซะเราก็ยัง "สวยส่วนตัว" กันอยู่ดี!!!
เอาเป็นว่ามาคอยดูกันต่อไปว่าอีก เดือนข้างหน้าเราจะสวยส่วนตัว หรือจะถอยชุดใหม่ยังไงดี...ขอเวลาคิดมุขกันหน่อย
----------------------
ก็ว่ากันต่อ... ไอ้ความที่ไปงานแต่งงานชาวบ้านเค้า และพี่ๆน้องๆเค้าก็แต่งกันหมดแล้ว....
ความกดดันต่อมาจึงมาเป็น "คุณกู" เนี่ยแหละ ครับท่าน พี่ป้าน้าอาถามกันจังเมื่อไหร่ละ เมิง
.... โอ้แม่เจ้า ไอ้แต่งงานเนี่ยมันไม่ยากหรอก จัดพรุ่งนี้เลยยังได้(เก่งไม๊ล่ะ) ไอ้ที่ยากน่ะก็คนจะมาแต่งด้วยนี่แหละ ....
ยังงี้ละกัน ... ขอเวลาตั้งตัวกันหน่อย แล้วจะเป็น คนไหน หรือ "คนนี้" รึป่าว อีก 3 ปีเจอกัน
-----------------------
WiLL U maRRy ME, Sweety? 04 November i got it.... hope to try my bestงานใหม่... ทุกอย่างค่อนข้างใหม่ แม้จะเป็นตำแหน่งเกือบจะเหมือนเดิม ในวงการเดิม (เหมือนจะไปไหนไม่รอด)
แต่!!! ครั้งนี้เราเชื่อว่า มันจะดีกว่าเดิม เราเชื่อมากๆว่ามันเป็นโอกาสครั้งใหม่ที่จะพิสูจน์ว่า "ดีขึ้น"
เราหวังว่า 9 เดือนที่หายไปอยู่แดนไกล เวลาที่ไปติดเกาะมาจะช่วยให้วันต่อจากนี้ไปมีอะไรพิเศษขึ้นมา
แค่เป็นอีกครั้งที่จะเริ่มก้าวไปบนทางของตัวเองจริงๆ มีโลกส่วนตัว มีทางของตัว
On the way of mine, in the time of begining,
I'll try my best I hope to get my wish.
And I also believe this's my correct way.
20 October แล้วกูกลับมา...ทำไมล่ะเนี่ย.... Y i gotta live here.Eventually,My long holiday were finished.
ในที่สุดมันก็จบแล้ว..
Even, I've not done lots of thing in Melbounrne and I missed lot of funs in my year.
แม้ว่า กูหนอกูจะยังไม่ได้ทำอะไรอีกเพียบ ในเมืองนั่น และก็พลาดอะไรหนุกๆหลายอย่างเมื่อปีที่ผ่านมา
In the end, I gotta accept "this's my life" and "It's just a holiday"
ที่สุดแล้ว ก็คงต้องยอมรับไปล่ะนะ "นี่ชีวิตกูไง"และ "มันก็แค่วันหยุด"
however, I'm here, in Thailand in my hometown and i'm trying to get my way again.
ยังไงซะ ก็อยู่นี่แล้วไง เมืองไทยของเรา ค้นหาหนทางของตัวเองต่อไป
So what next I'm gonna do, what's the plan??? .... I don't wanna say "NOTHING" but it's nothing.!!!!
แล้วไงล่ะ .... จะทำไรต่อ จะอยู่ที่ไหน ทำอะไรซักอย่าง... ไม่อยากบอกเลยว่า "ไม่รู้" แต่มันไมรู้จริงๆ
I spent quite long times to think about these hell. I've started by hunting a new job.But it's still blank.
เสียเวลาฉิหายกับการคิดเรื่องเปรตๆพวกนี้ เริ่มหางานก็แล้ว แต่มันก็ยังว่างเปล่า
Either I should keep going or I should give up and let my suck life going on that hell way.
ยังไงดีล่ะ จะไปต่อหรือจะหยุด ให้ชีวิตมันไหลไปตามแต่ที่มันจะเป็น
I'm so sick with these thing: Job hunting, answering f@cking questions, nonsense life and living with self -doubt
ตอนนี้ออกอาการเซ็งสุด กับ ไอ้เรื่องหางาน ตอบคำถามเปรตๆประเภททำอะไรอยู่ หรือไปทำอะไรมาที่เมลเบิร์น (อยากรู้กันจริงนะเรื่องชาวบ้านเนี่ย)
เซ็งจริ๊งกับทำชีวิตไร้สาระไปวันๆ ด้วยอาการไม่เข้าใจตัวเอง วนไปวนมากับความคิดเดิมเดิม
Gu gU gu แล้วทำไมต้องทำสองภาษาก็ไม่รู้..... คงจะดัดจริตนั่นเอง
Hope to get some good news, Hope to see my best way asap.
28 July the Nanny...Hey
It's not too hard to be the good Babysister.
i'm doing , i'm babysisting 2 boys. One is my nephew : Atticus and another is my friend's son.
How's different ?
Atticus is turning to 9 months and he's 8 Kg. He crawls so fast and just has started making noise such as Da-da Ka-ka Daa-dy .
and another boy is nearly 2 years old. He walk and run so fast he's 14 Kg. and now he 's started talking. that's so funny.
it's more fun when u have to hold him. U know , Have u ever hold 15 kg. stuff? but this is not, this is the hi-energy boys he can move and run away all the time. so how i'll do that , um 'That's the point.'
Let me try to be the Super Nanny for a few months.
........................
my time in Aus. is nearly finished. May be i ganna go to c u soon , my friend.
miss u all
apple 21 March kid tung vai' m bored to use English laew a....
miss u miss u
miss u miss u
miss u miss u
miss u miss u
miss u miss u
miss u miss u
heyyyyyyyyy
wanna back home...
23 February wanna c me?Hi all,
i'm ok now. i gotta learn english every Saturday and gotta look after my nephew everyday. So no more available time to chit chat with someone.
If u wanna see me please leave me a message in here or send me email. But please do not send mor junk mail to me i''m bored.
C me and my nephew in Photo box na ja
love u all, miss u all.
apzple 23 November chapter 1 in Melbourne.Hi all,
Your apzple is fine.
I have many thing to do every day, have to help my mom to cook, clean the house, and help my sister to look after my nephew. He is so beautiful, he has brown hair, big nose like farang but his eyes look like thai boy.
Yesterday Mom and I went to the Queen Victoria market (2nd time till arrived here) and we went to Cook' Cotage in city.
The weather changes everyday, someday is cold but today is a bit hot that 's comfortable for me.
How's everything my all friend, do u think of me?
Miss u all,
your apple. 09 November วันแห่งจินตนาการ...วันแห่งจินตนาการ... อีก3 วันเราไปเมลเบิร์นค่ะ (เสาร์นี้ล่ะเช้าๆ) ไปพร้อมความรู้สึกกล้าๆกลัวๆ และความคาดหวัง พร้อมตังค์น้อยนิด..
ไปถึงที่นู่นอย่างแรกที่น่าตื่นเต้นที่สุด คือ เจ้าหลานชายคนใหม่ของบ้าน ... เจ้าลูกครึ่งตัวจ้อยที่คาดว่าจะแสบซ่าไม่ต่างจากพี่ๆ ตั้งชื่อไว้แล้ว Artigus Kinley ขาดก็ชื่อไทย ที่รอคุณพ่อตั้งให้... ตามตำราแล้ว ลูกพ่อทุกคนพ่อตั้งชื่อให้ทั้งนั้น... แล้วค่อยเอาไปให้พระดูว่าชื่อเหมาะหรือเปล่า... เรื่องตื่นเต้นรองๆลงมาคือ แล้วตูจะเป็นที่พึ่งพิงอะไรให้เค้าได้ไม๊เนี่ย... หน้าที่หลักคือดูแลพี่ฝน หมี่มี๊ เจ้าตัวเล็ก แล้วก็ตัวเอง!! ยังไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษที่สั่งสมมาจะพาตัวรอดไม๊พอเอาเข้าจริง... สงกะสัยว่าต้องพึ่งพาเพื่อนของเพื่อนที่อยู่ที่นู่นอีกป่าวหว่า... เสียชื่อหม๊ดดดดด อุตส่าห์เรียน...
บางอย่างที่ตัดสินใจแล้ว มันกำลังแสดงให้เห็นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และกำลังจะมีผลต่อความรู้สึกลึกๆในใจ
บางเรื่องที่คลุมเคลืออยู่ กำลังถูกทำให้ถูกต้อง และชัดเจน
บางคนที่เคยเหินห่าง กำลังกลับมา... แต่คุณอยู่ในตำแหน่งที่ต่างไปจากเดิม
การเดินทางกลายเป็นจุดเริ่มของบางเรื่อง และสำหรับบางเรื่อง... มันเป็นจุดสิ้นสุดจริงๆซักที
บางทีนะ... ไกลบ้านครั้งนี้ อาจทำให้เติบโตขึ้น และกลับมาพร้อมกับความคิดดีๆ กับอะไรใหม่ๆ
ขอ...ให้เจอแต่เรื่องดีๆ และทุกอย่างเป็นไปอย่างที่หวัง ...สาธุ...
03 November fat festivalไปดู fat Fes กันครับ เสาร์อาทิตย์นี้
บัตรถูก........ เด็กแนวเพียบ
แล้วป้าแรงๆ อย่างเราไม่พลาดด้วย...
เพราะซื้อบัตรแล้ว ไม่ไปเสียดาย
อยากดูอะไรในงาน fat festival 5
เพียบเลย
PARADOX
YOKEE PLAYBOY
ก้านคอคลับ
GROOVE RIDERS
พรู
SCRUBB
PLAYGROUND
BLISSONIC
MONOTONE
SUPPERBREAKER
MODERNDOG
CRESCENDO
ARMCHAIR
4GOTTEN
THAITANIUM
T-BONE
FLURE
ละอองฟอง
ฯลฯ
งานนี้ไม่แนวก็ไปได้... 31 October เป็นใบ้...หลายคนอาจจะกำลังดีใจอย่างยิ่งที่วันนี้นังนู๋เปิ้ล "เป็นใบ้"
ไม่มีเสียงพูด และพูดน้อยมากๆ เจ็บคอโคตร
เหตุเกิดเพราะ เมื่อวันอาทิตย์ก่อนไม่ค่อยสบายอยู่...
แต่เมื่อวันเสาร์ เกิดเปรี้ยว เกาะติดเพื่อนสาว ไปดู
"BLACKHEAD.. Real Rock Concert 10 Years"
ด้วยอารมณ์เสือกๆ ส่วนตัว.. กูไปด้วยนะ
ทำให้น้องคนหนึ่งในกลุ่มพวกมันต้อง 'อด'
บัตร 700 แต่ตูไม่เสียซักบาท 555
เรื่องเสียงหายจริงๆ จะไปโทษพี่ปู ก็ไม่ค่อยถูกนัก
เพราะพี่เค้าเล่นกันแบบเหมือนอยู่บ้านพักคนชรา!!!
(พี่แกทั้งวงอายุรวมกันก็หลายอยู่นะ)
เพลงช้าเยอะมาก และเพลงรุ่น 10 ปี คนฟังก็ต้องนับย้อนไปดิ
อย่างน้อยก็ต้อง ยี่สิบกว่าๆแหละ ถึงจะอิน พวกเรา 4 คนรวมกันก็ ครบร้อยละ
แล้วคิดดูว่าทั้งคอนเสิร์ตรวมกันจะกี่ล้าน...
คุณพี่ปู...ก็ไม่รู้ทำไมเล่นแต่เพลงอกหัก ตูเลยอินแม่งทุกเพลง
เพื่อนก็สมน้ำหน้ากูทุกเพลงเหมือนกัน เหมือนพี่ปูจะแต่งมาเพื่อกูเลยนะนั่นไม่รู้ทำไม...
เพลงมันโดนเลยใช้พลังเสียงมากไปหน่อย บวกกับวัยได้แล้วร้องได้ทุกเพลงเหมือนกัน
ลืมนึกไปว่า "เมิงป่วยอยู่นะไอเปิ้ล" จบคอนเสิร์ตเหมือนดวงตาเห็นธรรม... เออว่ะเสียงหมด
แต่ความเปรี้ยวของตูและเพื่อนพ้องไม่หยุดเท่านั้นครับ
เมื่อคืนเสาร์เดียวกัน... วันเกิด 'เอกนัย'
เพื่อนเราเป็นนักร้องที่ 'RE-FEEL' RCA เพื่อนมากันเพียบ
ถ้าไม่ไปอาจโดนสรรเสริญได้
กะว่าจะไปแค่ ร้อง HAPPy BirthDay แป๊บเดียวกลับ....
แต่.....เช้าครับ..เพื่อน แยกย้ายกันบ้านใครบ้านมัน 6โมงเช้าของวันอาทิตย์..
กลับมาไข้ขึ้น-ตัวร้อน-ตาร้อน-ปวดหัวโคตร....
และที่สำคัญเสียงเพราะๆของกูหายไป...ฮืออออ
...วันนี้เลยเป็นใบ้ด้วยประการฉะนี้ครับ...
28 October i'M oK.จะเป็นอะไรไป...ก็แคมีโอกาสได้ดีใจ และเสียใจบ้าง
จากความรู้สึก ที่บางคนเรียกว่า "ความรัก"
ก็สนุกดีนะ ได้ทำอะไรเพื่อคนบางคน ที่ตอนนั้นคิดว่าแม่งโคตรมีค่า โคตรสำคัญ
แล้ววันหนึ่ง คุณค่าที่เราวางไว้ให้เค้ามันก็เริ่มลดลง ลดลงเรื่อยๆ
จนในที่สุด เค้าคนนั้น มีค่าแค่ "อีกคนที่ผ่านเข้ามา และวันหนึ่งก็จะผ่านไป"
จริงๆแล้วรู้สึกดีนะ ที่ได้รู้สึกพิเศษกับใครสักคนแบบนี้อีกครั้ง
ได้ตัดสินใจ'เลือก' ให้มีใครซักคนเข้ามาดูแลเรา แม้จะเป็นแค่ช่วงสั้น ๆ (สั้นมาก)
แต่ก็เหมือนมีอีกคนมาเติมวันธรรมดาๆ ให้พิเศษขึ้นมา
ทำให้เรื่องง่ายๆ ยากขึ้น และทำให้เรื่องยากๆ ง่ายขึ้น
แต่ในที่สุดเราก็เดินผ่านเรื่องเหล่านั้นมาได้ แม้จะผ่านมาแบบเปลืองน้ำตาบ้าง
แต่ก็เอาเหอะ... มันผ่านไปแล้วนี่
วันนี้ต้องเดินต่อไปข้างหน้าอีกไกลโคตร
...ชีวิตหนึ่งมีอะไรต้องให้คิดให้ทำเพียบไปหมด...
วันหนึ่ง มี 24 ชม. ทำงานก็วันละ 12 ชม. แล้ว
ไหนจะต้องนอนต้องกิน ต้องทำกิจของกู ก็อีก10 ชม.
เหลือ แค่วันละไม่ถึง 2 ชม. เผื่อเวลาเอาไว้ทำตัวว่างเปล่าบ้างไปวันๆ ก็คงไม่เสียหายอะไร
อะไรที่ผ่านไปแล้ว.. บางที ต้องปล่อยวาง ช่างมัน
ไม่ถือสา ไม่ใส่ใจ ไม่เป็นไร
" I'm O.K." 20 October บาง(ข้อ)ความรัก..** จาก...ละครบางรักซอย 9 ค่ะ เล่นกันมาตั้งแต่เด็กก๋วยเจ๋งในเรื่องยังพูดไม่ได้
จนเดี๋ยวนี้น้องเค้าด่าเป็นแล้วอ่ะ...
บางคนเรียกมุขควาย บางคนเรียกน้ำเน่า
แต่ .. ถึงน้ำจะเน่า ..ก้อยังเห็นเงาจันทร์ นะ (แหวะ.... เล่นเองแอบอ้วกเองซะงั้น)
เป็นไงล่ะ อ่านจบทั้ง 47 ข้อรึเปล่าคะ...
แล้วอย่าลืมแบ่งอารมณ์ดีๆ ให้ใครๆรอบข้างด้วยล่ะ 18 October count down to flyนับถอยหลังส่งไอนู๋เปิ้ลกันเถอะครับ
วันนี้ 18 ต.ค. ละ อีก 24 วัน เราจะบินครับ
ใครมีศรัทธาแรงกล้าก็มาส่งนะ 12 พ.ย. flight TG 993 8.00 am.
แต่ก่อนจะได้บิน..... เคลียร์งานเพียบ งานท่วมหัวครับ
งานเยอะ...ยิ่งเยอะประสบการณ์ (ยืมไอ้เสิทมา... ไอนี่ก็ยืมของบรีสเค้ามาอีกที)
ไปแป๊บเดียว...ไม่ต้องคิดถึงกันมาก
ไปไม่กี่วัน...ของฝากงดนะคะนะ เพื่อนพ้องพี่ป้าน้าอา
ไปเดือนหน้า... งานการของเดือนพ.ย. ก็จะพยายามเคลียร์ๆไว้ให้นะคะ
ไปแล้วก็กลับมา... ใครอยากได้อะไร ฝากซื้อก็โอนตังไปด้วยนะคะ 555....
ช่วงที่ไปนี่หน้าร้อนของเมลเบิร์นอ่ะ....
กลับมาอาจจะได้เจอไอเปิ้ลเวอร์ชั่นอ้วน-ดำ
คราวก่อนตอนไป หนัก 44 กลับมา 48
คราวนี้น้ำหนักก่อนขึ้นชก... 45 กลับมาน่าจะ 50 (ช่วงทำน้ำหนัก...)
ปล. จริงๆแล้ว...กว่าจะไปก็ตั้งอีกหลายวันนะ
แต่อยากจะไปซะตั้งแต่วันนี้พรุ่งนี้เลยอ่ะ... เพราะอยากให้แต่ละวันมันผ่านไปเร็วๆ แล้วอยากให้อะไรๆมันจบๆไป เร็วๆด้วยเหมือนกัน
มานับถอยหลังกันเถอะ...
|
|
|