| apple's profileapzplePhotosBlogLists | Help |
apzplebelieve in my HEART!! take me to you LIFE... |
November 02 วันเวลา.... ข้ออ้างกับ ความจริงในใจจบกันไปตั้งนาน หยุึดนึกถึงได้แล้ว และบ่อยครั้งเหมือนลืมไปแล้วว่าเคยรู้สึกยังไง เคยเสียใจแค่ไหน หรือจริงๆแค่เสียความเป็นตัวเอง ไปช่วงสั้นๆ ....มันแค่เหมือนเสียใจ คิดเสมอว่า...วันเวลาจะพัดพาความรู้สึกแย่ให้พ้นผ่านไป และก็เวลาจะพาความรู้สึกดีๆ กับเรื่องราวหน้าจดจำกลับมา... จริงๆแล้วเวลาอาจจะเป็นได้แค่ข้ออ้างปลอบใจให้คิดว่า..."ลืมได้" อะไรคือสิ่งที่เป็นจริงที่เป็นอยู่ ไม่มีใครตอบได้นอกจากตัวเอง.... ยังคิดถึง ยังแอบใส่ใจอยู่ห่างๆ ห่างมาก ยังแอบหวังให้อีกฝั่งก็ยังคิดถึงกัน....นี่แหละความจริงในใจ ....ความจริงในใจไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึก ที่ฉันยังมีให้เธอ... เธอยังคงมาวนเวียนอยู่ในความฝันยามค่ำคืน ให้ฉันเองสับสนในใจ *คิดถึงนะ ยังเป็นคนดีของเค้าเสมอนะ... ยังเป็นคนสุดท้ายที่เค้ายังอยากเรียกว่า 'ตัวเอง' นะ แม้ไม่ได้เป็น 'ที่รัก' ได้เหมือนเมื่อวันนู้น เป็นแค่คนเก่าคนหนึ่ง ที่เป็นห่วงเสมอและยังนึกถึงตัวเองทุกที..ที่อยู่คนเดียว...คิดถึงนะ* September 19 สวัสดีวันเกิด...ขอบคุณทุกข้อความทุกเสียงตอบรับ ทุกคำทุกความรู้สึกดีๆ ที่นึกถึงกัน
ขอบคุณ 18 กันยา...
เมื่อวานนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ได้รับความรู้สึกดีๆนะ....
อืม.. ที่ดีๆเราก็จะเก็บไว้ เก็บไว้และเก็บไว้อย่างดี
ที่มันทำให้เสียน้ำตาบ้าง...เราก็จะจดจำว่าร้องไห้ ก็แค่นั้นเอง
ขอบคุณหลายคน... พ่อแม่...พี่น้อง...เพื่อนพ้องน้องพี่...
เมื่อวานนี้เรื่องหนึ่งที่ตอกย้ำมากมายคือคำว่า..คนของเรา..
ตอบได้ชัดว่าคนที่ เป็น 'คนของเรา' จริงแล้วมีอยู่รอบตัว และคนที่ไม่ใช่ของเรา ก็ต้องปล่อยให้เค้าจากไป
...พ่อ กับมี๊... 2คนนี้ของเราชัวร์ไม่ต้องคิด... เค้าอยู่กับเราและรักเสมอ..
พี่ๆ กับหลานๆ 4 คนนี้ก็คนของเรา แม้อาจจะมีการเป็นเจ้าของร่วมกัน แตไม่ถืออันนี้รับ..และรักได้
เพื่อนดาว เพื่อนนุค เพื่อนกุล ไอพวกนี้ก็ของเรา ...ไม่รู้ล่ะกูเหมา...
และอีกหลายคนที่อาจไม่ได้เป็น ..ของเรา.. แต่รับรู้ได้ถึงความรู้สึกดีๆที่มีให้..ขอบคุณค่ะพี่ๆ
แม้จะมีภาคแอบเหงาและเสียจริตบ้างช่วงดึก แต่เราผ่านมันไปได
ขอบใจนะที่ไม่มีสัญญาณตอบรับจากความรักครั้งสุดท้ายที่เรียก
ใช่..ฉันร้องไห้..เออสารภาพว่าแอบยังรอแกอยู่...
แต่จากนี้ไปคงไม่มีแล้วว่ะ ทราบ และซึ้งดีแล้วคับ
ขอบใจนะ...ไม่โกรธว่ะ... เป็นนางฟ้าไม่เคยโกรธใคร
แค่เกลียดกัน..เท่านั้นเอง
วันเกิด...นอกจากถามว่าได้อะไรบ้างแล้ว...
ปีนี้ได้ให้อะไรบ้าง นี่เป็นอีกเรื่องที่นึกถึง
ต้องขอบคุณพ่อกับมี๊ที่มีเราบนโลก..ปีนี้พ่อได้ตู้ปลาใหม่เป็นคำขอบคุณ...มี๊ได้เครื่องสำอางหน้าเด้ง...อืมมมมม
นั่นแหละวันเกิด....การได้ให้ ได้ตอบแทน และขอบคุณที่มีเราบนโลก...
..Wishing u 12months of happiness, 52 weeks of fun, 365 days of laughter..
8760 hrs of good luck, 525600 mins of joy....and 31536000sec of success...
HAPPY BIRTHDAY ...apzple... August 15 เป็นไรมากไม๊เนี่ยกู???ก็แค่ฝุ่น ที่ลมพัดมาเข้าตา...
แต่เล่นเอาอยากร้องไห้ทั้งวันเลย..ไม่รู้ทำไม รู้แค่อยากให้น้ำตามันไหล ไม่ต้องมีสาเหตุ แค่ร้องออกไป
ไม่ต้องบ่นพร่ำอะไรกับใคร หรือ เฝ้าระบายอะไรให้ใครฟัง...แม้กระทั่งตัวเอง
คงเพราะมันเป็นเรื่องงี่เง่าเรื่องน้ำเน่าเก่าๆ ที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่อยากฟัง ไม่อยากตอกย้ำไม่อยากเข้าใจ
ไม่อยากเล่าเรื่องเก่าย้อนไปย้อนมา ...ก็แค่อยากร้องไห้
วันนี้ทั้งวันทำตัวนิ่งๆเหมือนไม่มีอะไร แต่ในใจแม่งน้ำตาไหลเป็นทาง...น้ำเน่าไม๊
เออก็กูแม่งน้ำเน่าไง...
ก็แค่อยากร้องไห้อ่ะ..
ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เก่ง..
บอกแล้วว่าไม่เข้มแข็งพอ..
บอกไปแล้วว่าที่ทำไปก็แค่ไม่อยากให้โลกรู้ว่า..กูอ่อนแอแค่ไหน
เป็นแค่คนคนหนึ่งที่วันนี้มันเหนื่อยจังกับการเดินคนเดียว...
ก็เป็นอย่างนี้ไง...เป็นเจ้าลิงยุ่งๆ ที่รอใครซักคนมาดูแลกันนน
August 13 สวัสดีวันแม่สวัสดีวันแม่...
เคยถามตัวเองไม๊ว่าแต่ละปีทำอะไรดีๆเพื่อแม่รึป่าว
บางทีบางอย่างที่ผ่านมามันอาจจะดูเล็กน้อยเหลือเกิน
แต่ในความเล็กน้อย... แค่เราดูแลตัวเองให้ผ่านวันที่ยำแย่มาได้
แค่ได้รู้สึกว่ายืนได้ด้วยตัวเอง...แค่นี้ก็เชื่อเถอะว่าทำให้แม่ได้ภูมิใจเล็กๆกับเราแล้ว
เพราะเราไม่ได้เข้มแข็ง เพราะเราไม่ได้กร้าวแกร่ง หรือเก่งกล้า
เพราะบางครั้งเรายังแอบมีน้ำตา ให้กับเรื่องงี่เง่า
และบ่อยครั้งที่รู้สึกว่าไม่เข้มแข็งเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็ยังยืนไหวยังเดินหน้าไปได้
แค่นี้ก็พอทำให้ไม่เป็นภาระกับใครๆก็พอ
...ฉันไม่ได้เก่งกล้า เป็นแค่คนหนึ่งคนที่พยายามจะเดินและยืนหยัดอยู่บนโลกนี้
...ฉันไม่ได้เข้มแข็ง แค่ที่ทำไปก็เพราะไม่อยากให้ใครเห็นความอ่อนแอ
...ฉันไม่ได้ดีไปกว่าใคร ที่ทำได้ทั้งหมดคือดีที่สุดเท่าที่ฉันเป็นและทำได้
... และฉันก็เป็นเพียงคนตัวเล็กนิดเดียวเมื่อเทียบกับโลกทั้งใบ ฉันขอแค่มีพื้นที่เล็กๆให้ได้อยู่..ได้หายใจ และเป็นสุขเล็กๆแบบของฉันเท่านี้เอง July 22 นานไปรึป่าววะ????เกือบ 4 เดือนแล้ว....
นานเกินไปรึป่าววะที่ต้องมานั่งจดจำว่า 'อกหัก'
ดูเหมือนจะให้เวลามากเกินแล้ว.. ที่ยังจำได้ว่าก่อนหน้านี้เคยมีใครอีกคนอยากดูแล...เหลือเกิน
แม้จะไม่ได้คร่ำครวญ -ดูไม่เป็นอะไร อาจจะดูลั๊ลลา...บางที
แต่ก็เป็นบ่อยเหมือนกันนะที่ยังพร่ำตอบคำถามโง่ๆของตัวเอง... คำถามจากวันเก่าเก่าๆ
จริงๆ รู้สึกยังไง... เชื่อไม๊ว่า..ตอบตัวเองไม่ได้
อยากได้คนเก่ากลับมา หรืออยากได้คนใหม่ๆที่เข้ามา หรืออยากให้เป็นคนอื่นๆๆคนต่อไป
ไม่เคยได้คำตอบที่เหมือนกันเลยๆ ซักครั้ง
ถามไปเรื่อย...พอมารู้สึกตัวอีกที....ก็พาตัวเองเดินคนเดียวมาจะครบ 4 เดือนแล้ว
ทุกวันมันยังเดินหน้าต่อไปๆ เดินเข้าสู่ดือน 5 6 7.... แล้วก็เป็นปี เป็นสิบปี และคงกลายเป็นเรื่องเก่า นิทานน้ำเน่าไปเอง
ตอนนี้รู้แค่...อยู่คนเดียวมันเหงาเน๊อะ และอยู่คนเดียวนานๆ บ่อยๆ แม่งโคตรเหงา และ...เริ่มชิน
แต่ว่า.... ถ้าให้อยู่กับคนไม่มีใจ บางคนที่ไม่ใช่...
'ขออยู่คนเดียวเหงาๆดีกว่า'
PS
...ถ้าจะบอกว่ายังคิดถึง ก็แค่คิดถึง ก็คนเคยรักกัน และอาจจะยังรัก...คิดถึงไม่ผิดอะไรใช่ไม๊...
ถ้าจะบอกว่าขอบคุณที่เข้ามา เป็นผู้รับที่ดีที่แต่ไม่มีอะไรตอบแทนให้ ก็เห็นแก่ตัวอ่ะนะ รับได้รึป่าว
วันนี้ยังมองหา ตามหาและยังขอเป็นคนเลือกอีกครั้งและอีกครั้ง และทุกครั้งก็ไม่มีใครว่าอะไรนี่นะ!!!
May 17 'ลม'
ฝุ่นเข้าตา...ล้างออกไปก็หาย
และ
แล้วจะพบว่า..
หายแล้วและ สบายดี!!! May 08 'Monophobia'
PS... งานนี้ขอบคุณมากมาย..เพื่อนนุค และคณะ สำหรับการให้โอกาสไปแจม ขอบคุณคับ
ขอบคุณเพื่อนนุค(อีกที) เพื่อนดาว ที่เป็นห่วงกรู จริงๆ จะเสียใจกี่ครั้ง..จะเหงาแค่ไหน กูก็รู้ว่ามีพวกเมิงอยู่ (ใช่ป่าววะ).. ขอบใจเจ้าน้องโน๊ต วันเสาร์อุตส่าห์ออกมานั่งบ้าเป็นเพื่อน
และที่สุดแล้วขอบคุณเหล่าต้นเหตุประเด็นทั้งหลาย...ที่ทำให้ได้ไป 'เกาะช้าง' รอบหน้าเราจะไปแบบ..ชิวๆ.. ไปแบบโล่งๆ ฟ้าใสๆ รอหน่อยนะเกาะช้าง... เกาะกูด...เกาะหมาก และหมูเกาะธรรมชาติอื่นๆ ...อย่าเพิ่งเน่าซะก่อนล่ะ April 23 ก็กูอยากไปอ่ะ...อยากไป อัมพวา....
ออกแนวอ่านหนังสือแล้วอินนั่นเอง..เมื่อเดือนก่อนอ่านเรื่องราวของเด็กหญิงในบ้านสวน [ความสุขของกะทิ และ ตามหาพระจันทร์] ด้วยความที่นักเขียนเล่าเรื่องดีมากๆและเห็นภาพมากๆ จนอินสาดดด...อยากไปเที่ยวบ้านสวนซะงั้น...
เฮ้อกูหนอ...จะไปคนเดียวก็ใช่เรื่อง จะชวนเพื่อนไปมันก็ไม่กิ๊บเก๋เท่าไปทะเล อารมณ์ว่าชิวต่างกัน แล้วก็ไม่อยากไปทะเล..แบบว่าเพิ่งไปเสียน้ำตามาหมาดๆ
เดี๋ยวเถอะ ไปคนเดียวฉิบ...ก็กูอยากไปอ่ะ...
p.s ตอนนี้กำลังอ่านเรื่อง taxi ใน NY อยู่ แล้วเดี๋ยวกูจาอิน..เสือกอยากเป็น นิวยอร์กเกอร์ ขึ้นมาอีกจะทำไงเนี่ย
เล่มหน้าสงสัยว่าถ้าอ่านประมาณทิเบต...เนปาล ก็จองตั๋วเครื่องบินเลยละกันนน April 14 'Fragile'
เรื่องที่งมงายลบมันออกไปซะที
กี่วันแล้วที่เป็นแบบนี้ มองโลกในแง่ดีแค่อีกซักทีหัวใจจะดีรู้ไหม
โลกมันยังหมุนไปอย่ามัวไปเสียใจ หัวใจของเรา
"ในเมื่อคนรักจริงอาจไม่ใช่เขา...ช่างมันช่างมัน"
เก็บใจเอาไว้เถอะนะ ไม่นานก็คงจะลืม
เหนื่อยพอแล้วกับความผูกพัน ทิ้งมันให้เนิ่นนาน
มันก็เท่านั้นให้มันจบไปดีไหม ดอกไม้จะสวยเฉพาะในมือคนที่ชื่นชม ความรักก็เหมือนกัน...มีความหมายเฉพาะในใจคนที่ผูกพัน ต้องการกันอยู่เรื่อยไป
April 01 ที่สุดเราก็รู้...
|
||||
|
|